En France (4)

Voorjaar in Frankrijk
Dag 4

Gisteren na mijn smakelijk eten nog even een ommetje gemaakt. In het dorp nog een glas wijn gedronken en toen richting tent. Het was laat en het was mooi geweest, zo leek mij. Teruggekomen bij m’n tent blijkt de boer ook daar een aantal van die onwelriekende paardendekens te hebben achtergelaten, waar ik al eerder over heb verteld. Goed bedoeld. Maar verging je hier al van de vliegen, dan is dat er nu niet minder op geworden. Alsof het paard in eigen deken is gestorven! Ook niet erg, maar wel als ze het dode beest pas na een week of wat opmerken. Zo’n lucht was je er niet meer uit, zo blijkt, laat staan die vlekken.

Na alle trammelant met opladen hoopte ik maar dat de laptop het nu zou doen. Met volle accu zou ik aan de slag kunnen gaan. Maar het was al zo laat en de schaarse verlichting die hier brandt al goeddeels uitgedaan, dus besloot ik morgen een nieuwe poging te wagen. Geen haast immers. Komen we er vandaag niet, dan komen we er morgen. Zo brengen ze hier immers al eeuwen door.

Helaas, van slapen kwam opnieuw niet veel in deze meer dan pittoreske ambiance. Althans, niet bij mij. Gezien vanuit mijn campingplek staat even verderop de enige, zij het wat schamele caravan, waarin iemand de hele nacht zwaar ligt te snurken.

Geen omstandigheid die mijn nachtrust bevordert, want elk piepje, elke krak van tak weergalmt in de verpletterende stilte die hier heerst. Je hoort alles en dan zeer uitvergroot! Dus zat ik daar duizelig en dommelend. Vanuit die slapeloosheid dacht ik: laat ik nog een poging ondernemen jullie op de hoogte te brengen van mijn penibele situatie. Ja, poging! Blijkt de accu namelijk alweer leeg te zijn! Door de koude leeggelopen? Maar om nu weer uren te gaan staan opladen. Nu is vakantie wel bestemd om weer op te laden, maar das toch anders. Wist nu: dat wordt niets, morgen andere actie. Loom van de wijn uiteindelijk toch weggezakt.

Dus ben ik vandaag maar eens in de meegebrachte gereedschapskist gaan rommelen en heb ik het volgende snode plan gesmeed: zo in het geniep als mogelijk ben ik een draad gaan trekken vanaf mijn tent tot aan de verderop staande lantaarnpaal. Dat is zo’n houten paal zoals ze hier in Frankrijk wel meer langs de weg staan, waar de elektriciteitskabel langs de paal naar boven is gewikkeld, richting lamp. Dus da’s een kwestie van tangetje, doorknippen en knopen maar.
Nu zul je denken: dat is ook gevaarlijk, stroom aftappen. Want ja, wat zal men doen bij ontdekking? Mij van de camping gooien (al zou ik dat niet echt als straf ervaren, dat laat zich nu wel raden), of me overbrengen naar het dichtstbijzijnde cachot? Ach, nood breekt wet. Probleem was wel dat ik niet over een paar meter verlengsnoer beschikte, maar min of meer met allerlei bij elkaar gezochte stukjes een soort van draad heb kunnen fabrieken. Dat dat niet allemaal even netjes afgeplakt kon worden heeft de campinghond ook gemerkt. Die drukte nieuwsgierig zijn natte neus tegen een van de draadeinden en ging er daarna luid jankend als een raket van door! Over snelladen gesproken!

Afijn, met deze elektriciteitsvoorziening zou het dan toch moeten lukken om mijn laptop probleemloos aan de praat te krijgen en u te berichten. Morgen meer bericht. Ja je raadt het al: maagje knort. Ik zet de primus alvast aan, ga de markt op en zie wel wat er is. Of – denk ik wel eens in een stoute bui – zal ik zo’n hier in de plas snaterende eend zijn nek om draaien…

Hmmm, zou die eend dat gehoord hebben…

Nee Prakkie, dat kan je niet maken!
Alhoewel…

Over Prakkie

Prakkie is een niet onverdienstelijke hobby-kok (ahum), met een brede belangstelling ook voor onderwerpen buiten het koken. Mijn vriend is het fornuis en de avonturen die we samen meemaken, daarover bericht ik.
Dit bericht werd geplaatst in 1. Vers! De nieuwe berichten, 7. En France en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op En France (4)

  1. maldeau zegt:

    Ach Prakkie, wat een idee: dat je die eend in de pan zou gooien…. Dat zou echt droef zijn. Michelle was een tikkie van slag hoor. En dan de dag erna die foto van gebakken kip. Ik moest er wel om lachen, maar snap ook jou opmerking.

    Wat een gedoe overigens op die camping met de electriciteit. Ik vind daarom een laptop ook een onding hoor. Iedereen roept maar hoe handig het is en hoe mobiel je bent, maar ik heb wel meegemaakt dat ik in een trein nauwelijks een half uur zit of de accu is leeg… Tja daar zit je dan, met nog een reis van anderhalf uur voor de boeg. Waardeloos. En hoe ouder de laptop hoe sneller de accu leegloopt.

    Maar goed, jij hebt mooi weer gehad en lekker gegeten. Wat een geweldige foto’s. Daar loopt ons het water van in de mond hoor. Wij zijn echte Italië-liefhebbers, maar Michelle en ik twijfelen nu of we komende zomer niet ook naar Frankrijk zullen gaan.

    We spreken elkaar weer!

  2. Kat zegt:

    Hihi, zo weet je wel weer 100% zeker dat het een biologisch stukje vlees is😉. Maar inderdaad, zo rondlopend zien ze er een stuk beter uit dan in de pan.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s