Water in de mond: rode pepers (of lomboks) en de chobek

Terug uit Frankrijk moest er hier natuurlijk ook weer inkopen worden gedaan. En omdat de voorraad rode pepers was geslonken door de Mexican chili dacht ik: daar moet ik er een lading van hebben. Nu hebben we het er al eens over gehad dat je geen grotere fout kan maken dan rode pepers in de supermarkt te kopen (van welk merk markt dan ook) want: schreeuwend (eigenlijk vind ik “asociaal”) duur. En als je dan de hoeveelheden nodig hebt die ik soms (!) gebruik, kost het gerecht al een kapitaal aan rode pepers. Daar begin ik niet aan. Maar ook niet nodig. Op de markt worden ze met wagonladingen aangeboden, voor prettig weinig geld. Kijk, zo bedoel ik het dus.

Overigens hoorde ik recent van oom Tjampoer dat in Indonesia de rode pepers nu schrikbarend duur zijn. En als er in de Indonesische keuken nu één essentieel ingrediënt is, dan is het wel rode (en/of groene) peper: de lombok (groot) of rawit (klein). Bij sommige families gaat de lombok op rantsoen. Let wel: veelal wordt de lombok of rawit zo puur gegeten bij wat rijst (eventueel fijngewreven in de cobek of tjobek). Ik denk nu: heb je een cobek? Och das zoo leuk, om daar je kruidenmengsel in te maken. Je kan natuurlijk ook de blender of een molentje nemen, maar das toch niet zo leuk als zelf doen. Ik heb er twee:

Allereerst de klassieke “vijzel”, wat overigens een “erfstuk” is. Door mijn moeder (een grote kok, culinair-kunstenaar en culinair-inspirator, ook van de Indonesische keuken) aan mij overhandigd. Via de cobek de liefde voor de Indonesische keuken letterlijk dóóórgegeven. Mooi moment hè! En de platte cobek heb ik zelf ooit gekocht. Werkt fijn bij grote hoeveelheden. En: kruiden fijnwrijven (!), niet stampen of zo. Vandaar dat de stamper (=ulekan) ook zo handig van vorm is bij de platte cobek. Let bij aanschaf wel op of de steen voldoende hard is. Die van kalisteen zijn de beste. Een handig trucje: wat zout fijnwrijven op de cobek. En als het wit blijft: oké! Als het grijzig wordt fout! Dan is de steen te zacht (en krijg je grijs en gruis in je kruidenmengsels (de boemboe)). Moet je nog even uitzoeken of dat aan de cobek ligt of de ulekan 🙂

Weet je dat het water me nu al weer in de mond loopt! Heb ik het over rode pepers en lekker kruiden fijnwrijven op de cobek, geurige boemboe’s! O, das ook altijd zo’n feestje voor de neus. Dat heb je ook niet in zo’n blender! Ja, na afloop. Maar het moment dat je zo’n peper fijnwrijft… En das de mooiste sambal oelek hè (Ja, één keer raden waar die naam vandaan komt: oelek – ulek – ulekan. Letterlijk: fijngewreven lombok).

En natuurlijk zijn die rode pepers (veelal) fikkend heet, maar ik kan me bijna niet beheersen er mijn tanden in te zetten, zo heerlijk, zo uitnodigend. Hmmm.
En gewoon rustig er van knabbelen kan best hoor! En als je stoer wilt doen: altijd bij het uiteinde beginnen. Daar is ie niet zo heet. Dus kan je ten overstaan van een ander best zeggen: rode peper, o, die eet is zo op hoor! En dan doe je een hap van dat uiteinde. Eén keer raden wat die ander dan denkt (al is het maar omdat ie niet onder wil doen voor jou): o, geef mij dan ook maar een hap…. Aiiiii. En als je bekkie brandt: nooit water hè! Doe maar beetje zout of een lik vettigheid (boter of zo) dat helpt het best.

Ik ga zo de koksbuis aandoen en achter mn kachel staan en koken! Wordt iets Indonesia, kan niet missen!

Oom Tjampoer zou zeggen: selamat makan!

Advertenties

Over Prakkie

Prakkie is een niet onverdienstelijke hobby-kok (ahum), met een brede belangstelling ook voor onderwerpen buiten het koken. Mijn vriend is het fornuis en de avonturen die we samen meemaken, daarover bericht ik.
Dit bericht werd geplaatst in 1. Vers! De nieuwe berichten, 6. Balen op Bali? Nee hoor, zegt oom Tjampoer. en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

10 reacties op Water in de mond: rode pepers (of lomboks) en de chobek

  1. maldeau zegt:

    Beste Prakkie,

    Ik moet je ook namens even Michelle laten weten dat we het zo’n ontroerend verhaal vonden van de vijzel van je moeder, aan jou overgedragen als symbool van… Michelle heeft op dezelfde wijze het kookboek van haar moeder ontvangen. Haar moeder ging naar een verzorgingstehuis en van koken zou niet veel meer komen, toen gaf ze haar kookboek aan Michelle, om al haar kennis en ervaring door te geven. Want het was wel háár kookboek, dus niet iets uit de winkel, maar een duimendik boekwerk met haar eigen recepten. Mooi ook hè? Dat herkenden we dus i jouw bericht.

    Dank!

  2. prakkie zegt:

    Hoi Michelle en Maldeau,

    Ja das zeker een mooi symbolisch moment. Ik vind het ook leuk dat jullie dat herkennen. Het is bijna een sacraal moment: het doorgeven aan…

    Dank voor reactie!

  3. Pingback: Okke tussen dure lomboks. | Prakkie

  4. Pingback: Pindasaus | Prakkie

  5. henk zegt:

    hallo prakkie,

    ik heb diverse cobek,s maar mijn voorkeur gaat uit naar die van leem… met een vijsel van palmhout.
    lekker groot ,en je knoeit niet zo erg..
    het maken van boemboe in een blender doe ik zo min mogelijk, omdat de smaak gewoonweg minder is.. (mijn mening)
    verder ben ik de gelukkige eigenaar van een grote lap grond met div cabe struiken, het hele jaar door verse pepers uit eigen tuin.

    gr henk

    • Prakkie zegt:

      Dag Henk,

      Jouw laatste zin maakt me jaloers 😉 . Wat een bof! Ik maak ook een nogal stevig gebruik van rode pepers, maar die zijn hier niet altijd even goedkoop. Om die reden heb ik wel eens een peperplant gekocht, maar dat werd – ondanks forse oogst – geen succes. De plant kreeg luis en was daarna vlot weg. Ook exemplaar 2 is geen lang leven beschoren geweest. Maar jij kan dus gewoon de tuin inlopen… Mooi!

      De cobek die jij beschrijft trof ik pas bij een toko aan. Mooi bruin hoog model met houten klopper. Kheb nu al spijt dat ik hem niet gekocht heb.
      Ga ik toch nog een keer kijken.

      Opnieuw dank voor reactie. Leuk!
      Groeten daar in het verre Indonesia!

      Dag,
      Prakkie

  6. henk zegt:

    niet zo snel jaloers zijn hoor… jullie hebben zoute haring en drop .
    en dat mis ik zooooooooo

    henk

  7. Martin zegt:

    Hoi Prakkie, ben helemaal weg van je mooie cobek. Ik zoek me een pukkel om zo eentje te vinden. Tot nu zonder geluk. Waar komt die van jou vandaan vraag ik me af? Dank.

    • Prakkie zegt:

      Dag Martin,

      Dank voor je reactie en compliment.
      Ik heb de lage cobek een keer gekocht bij een Chinees in Zwolle. Geen idee od die ze nog heeft en of jij in de buurt van Zwolle woont. Het assortiment is daar overigens wisselend, maar wie weet.
      Ik weet ook in Utrecht een Chinees, die dit soort producten op het schap heeft. Maar dito: geen idee of jij in de buurt van Utrecht woont.

      Een laatste tip is het Tong Tong festival (het vroegere Pasar Malam) in Den Haag. Juni a.s. is dat er weer: meestal meerdere verkopers met diverse maten en soorten cobeks.

      Ik hoor zo nodig wel weer van jou!
      Groet!
      Prakkie

  8. Pingback: Hete kalkoen, turki pedis (kan ook met kip!) | Prakkie kookblog

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s