De lente in mijn braadslee (2)


Na eerdere teleurstellende berichten kan ik u nu met grote vreugde meedelen dat ze er weer zijn, dartelend in de wei! Mouthwatering. Het leuke was dat ik tijdens het foto’s maken de langsfietsende mensen hóórde denken: ach wat ontroerend, zo’n grote sterke kerel die foto’s maakt van lammetjes. Vriend Sjaak nam namelijk de foto’s… Ze moesten eens weten waar ik aandacht bij die huppelende wolletjes in de wei. Ach ja jongens, niet te moeilijk doen hoor. O, en lamsvlees is zoo goddelijk. Hoef je weinig aan te doen. Heb je een grillplaat? Plaat heet laten worden, plak lamsbout licht invetten met olijfolie en grillen maar. Kort aan beide kanten, minuut of drie. En zorg dat je mooie dikke plakken hebt, dat blijft het sappigst. Lamskoteletjes is me allemaal te veel gefrunnik: ik wil vlees! Na grillen beetje peper en zout, even (5-10 min.) laten rusten in alufolie en dan aanvallen. Snijd het vlees wel met een loeischerp tafelmes, want dan houd je de lap het mooist. Raggen met kartelmes of botmes, kijk dat vind ìk nu dierenmishandeling. En daar doen wij bij: beetje salade, brood, gebakken aardappeltjes.

Let op: Blokker heeft soms heel voordelig tafelmessen van Sabatier in de aanbieding. Echt een aanrader.

Behalve over bereiding met lamsvlees, lekker lopen mijmeren en wandelen. Wat een geweldig weer! Ja, dan kan ik uren door het landschap struinen dat nu zo fris knisperend is, uitbot aan alle kanten en geurt en geurt en geurt! Soms denk ik wel eens: is dat verslavend, dat wandelen?

Een bijna loom plaatje.

Nu ben ik natuurlijk aangaande beesten een snodaard (ja, ik weet het), met voortdurend de gedachten aan gerechten (ja, ik weet het), maar ook ik ken mijn sentiment hoor. Want wat ik zo lief vind is dat veel van die dieren zo paarsgewijs de lente verkennen. Zwanen samen, ganzen samen, eenden samen: mannetje vrouwtje. En dat ziet er ook zo hecht en trouw uit: “waar jij gaat ga ik en andersom”. Deze twee eendjes werden wat zenuwachtig van mijn idee hen te fotograferen, zodat ze in het slootje dan naar links en dan weer naar rechts zwommen. Draaide hij om, draaide zij om en andersom. Maar ook: wegvliegen: altijd gepaard. Lief toch?

Binnenkort in dit kooktheater: geconfijte eend (x 2).
O, wat krijg ik toch steeds een honger van die natuur!

Over Prakkie

Prakkie is een niet onverdienstelijke hobby-kok (ahum), met een brede belangstelling ook voor onderwerpen buiten het koken. Mijn vriend is het fornuis en de avonturen die we samen meemaken, daarover bericht ik.
Dit bericht werd geplaatst in 1. Vers! De nieuwe berichten, 5. FEBO, een automatiek met verhalen, gedichten en gedachten en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op De lente in mijn braadslee (2)

  1. maldeau zegt:

    Hoi Prakkie,

    Ach wat een lieve foto van die lammetjes. Maldeau begon ook al over “in de pan” en zo, maar ik vind het vooral lief hoor. Van die “wolletjes in de wei”, zoals jij schrijft. Ik ben pas gewoon naast zo’n weitjes gaan zitten en alleen maar kijken naar die schaapjes. Ja, daar word je toch alleen maar vrolijk en blij van. Ook daarom vind ik lammetjes echt bij de lente horen. Zo heerlijk. Ja, de lente maakt blij!
    En ja dat een en ander ook is op te eten, ik weet het, maar denk ik dan niet bij na. Ik dacht nog: dat je geen foto’s hebt van jonge geitjes, want die zijn er nu toch ook? Of komen die nog? Zal je vast ook wel weer culinaire ideeën bij hebben. O o Prakkie, niet alles hoeft in de pan hoor!😉 Die twee eendjes…. Ik vind jou een boef hoor!

    Ik wil je nog even zeggen dat ik veel foto’s uit jouw fotogalerij erg mooi vind. Komen er nog meer? Ben erg beniweuwd!

    Groetjes, ook namens Maldeau!

    Michelle

  2. finesse zegt:

    Prakkie, Prakkie, Prakkie, wat ben je toch een dikke boef! De lente zo mooi, alles wat ontluikt en bloeit en groeit. Al dat nieuwe leven is zo lief: kuikentjes, geitjes, kalfjes, lammetjes, veulentjes. En als ik jouw verhaal lees: jij denkt alleen maar aan wat in de pan past…. Maar je kan toch ook gewoon genieten van wat is kookmeneer? Al dat nieuwe leven is zo lief. Lammetjes die in het weitje proberen te grazen zoals moeder schaap graast. Geen moment van haar zijde wijken. Bij moeder drinken (en dan altijd kwispelend staartje, is je dat opgevallen Prakkie?). Kuikentjes als donsbolletjes hobbelend acher moeder aan, of het nu kip, eend of gansjes zijn. Kalfsjes nog wankelend staand op hun poten. Bij veulens is dat bijna nòg brozer. Maar dat alles kan je toch ook bezien zonder gelijk aan prak te denken? Zonder braadslee en klont boter?

    Tis maar goed dat ik jou beter ken, want anders zou ik – zoals jij zelf ook zegt – je echt een “snodaard” vinden.

    Kvond het recept van die vegaburgers van jou trouwens smullen. Ik had er te weinig van gemaakt want de kinderen hadden er nog wel meer van gelust. Kijk dat is dan ook weer Prakkie!

    Groetjes!

  3. maldeau zegt:

    Wacht eens even, vegaburgers? Van Prakkie? Heb ik iets gemist? Of staat dat recept niet op je blog? Ik ben erg benieuwd. Vind het helemaal niets voor jou, Carni🙂 . Das net zoiets als jouw vriend Sjaak aan een wit wijntje…

    We hebben hier nu even ruzie, want Michelle wil ook berichten. Maar ik dacht: eerst even mijn stoere mannenpraat.
    Ga zo door mijn vriend!

    Howdy cowboy!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s