Bovenstebest Paasmaal

Nu Pasen ook steeds meer een eetfeest lijkt te worden, voel ik geen enkele schroom nog even terug te komen op mijn recente slagerij-ervaring. Want wat blijkt: ik word niet geloofd… Tja, daar sta je dan als enthousiaste blogger, die anderen aanzet tot koken achter eigen kachel/fornuis. Dat u dat van die beenham niet voor zoete koek slikt, kan ik nog inkomen, maar die krokodillen! Ik weet (ja, hier spreekt een wereldreiziger) dat er in Thailand een krokodillenfarm is, waar de bezoeker zich te goed kan doen aan krokodillensoep. Een beetje het idee van de Nederlandse kaasboerderij, zeg maar. Het bedrijf exporteert ook krokodillenvlees naar China: goudmijn. Niet voor die krokies natuurlijk, maar het verkoopt. Bij Chinezen bestaat ht vermoeden dat krokodillenvlees lustopwekkend is. Nu is het leuke dat de meesten bij het lezen van dit bericht de lust al zal zijn vergaan (eetlust? 🙂 ).

Ik ben nooit verder gekomen dan een paar schoenen van krokodillenleer. Een erfstuk van mijn oom Wally, die als missionaris werkzaam was op o.a. Papoea Nieuw Guinea en daar op zijn verjaardag een keer werd getracteerd door de lokale bevolking op schoenen van (door henzelf gevangen!) krokodillenleer. Het jaar ervoor kreeg hij overigens een in vrolijke kleuren beschilderde schedel. Van een mens. Ja, dat werd een wat minder vrolijk feestje. Ach intentie was goed geweest. Dat dacht oom Wally ook toen hij weer bij zinnen kwam.


Hier oom Wally, nog zonder de schoenen hoor! Op de linkerfoto is het de rechterman en op de rechterfoto zit hij op de voorste rij, tweede van links.
Na zijn dood bleek in het testament te staan dat hij mij deze schoenen had toebedacht. Nog boffen, want hij had ook een verzameling van 20 ringbanden met suikerzakjes… Die gingen godlof naar een ander neefje! Je wilt geld als erfenis, het liefst tonnen! Deel ik eens in een erfenis, krijg ik een paar schoenen. Ik dacht nog: in de schoen, oude sok! geld in sok! Maar nee, zo leeg als wat. Ik weet van neef Suikerzak, om hem maar even zo te noemen, dat hij de betreffende alba direct bij het oud papier heeft gedaan. Vlijtige spaardrift van jáááren van oom Wally eindigt tussen de oude kranten. Maar goed, wat verwacht je ook aan erfenis van een vrijgezelle katholieke missionaris die zijn jaren heeft gesleten in tropische omgevingen, waar – eufemistisch – sprake is van nogal primitieve omstandigheden (ik hoop maar dat deze beschrijving kwaaie brieven voorkomt, want plat “negers” of “wilden” zeggen, dat kan natuurlijk niet meer 😉 ).

Waar was ik nu gebleven? O ja, de krokodillensoep! Ook verkrijgbaar in blik. Dus als je nu, net als ik, denkt: wat kan ik maken van een op de kop getikte krokie-kop?
Soep!

Als afsluiter nog een plaatje van een krokodil. Meestal is het zo dat als een krokodil een mens opeet, dat dat een gevecht van jewelste is, beelden bij voorkeur in een meer of rivier, met rood kleurend water. En na afloop steevast het gespartel voorbij, de rust weergekeerd, mens weg en krokie blij kijkend zijn bek aflikken. Afijn je kijkt vast ook wel eens films. Maar nooit eerder trof ik een foto aan waar een krokodil zo op zijn gemakkie een mens oppeuzelt en dat het slachtoffer dat ook zo gewillig ondergaat… Ik zou mijn arm er nog vlug uit weggetrokken hebben (of des noods arm als verloren beschouwen) en dan wegrennen. Maar goed, misschien levensmoe.

O ja, de foto bovenaan komt van oom Tjampoer. In Thailand eten ze deze geroosterde waterbugs (Mang da na), een soort overmaatse kakkerlak, zeg maar. Leek me een leuke en exotische culinaire tip! En dat dan met gezellig beschilderde eitjes.

Smakelijke Paas!

Advertenties

Over Prakkie

Prakkie is een niet onverdienstelijke hobby-kok (ahum), met een brede belangstelling ook voor onderwerpen buiten het koken. Mijn vriend is het fornuis en de avonturen die we samen meemaken, daarover bericht ik.
Dit bericht werd geplaatst in 1. Vers! De nieuwe berichten, 5. FEBO, een automatiek met verhalen, gedichten en gedachten en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op Bovenstebest Paasmaal

  1. finesse zegt:

    Hè Prakkie, wat een gruwelijk verhaal me die krokodil. Je gaat me toch niet vertellen dat dit echt is hè? Bah! Ik vond schildpadden verwerkt in soep en zo al ondraaglijk, laat staan krokodil! Wat eten ze in sommige landen toch een rare dingen. En dat krokodil eetlustopwekkend is, vind ik al helemaal vreemd, want je eet hem toch al op? Of zie ik nu iets over het hoofd?
    Ik vind het best leuk als je leuke receptjes hebt (liefst vega), maar van dit soort gekke dingen…. En dan ook nog die waterbugs. Ronduit gadsie! Ik vind kakkerlakken ronduit vieze beesten, dan ga je ze toch niet eten?

    Aan de andere kant erg moeten lachen om je paasdagenbeschrijving. Ik vind dat ook altijd zo raar met kerst. Dan zeggen ze: vrolijke kerstdagen! Alsof je je al die dagen helemaal suf lacht of moet lachen. Ik snap dat “vrolijke” niet. Maar ja, sommige zeggen ook “gezegende” kerstdagen. 😦 . Denk dan altijd aan al dat wild dat in de pan verdwijnt. Hoezo gezegend? Je zal dat konijn maar zijn!

    Nou Prakkie, je hebt de boel weer eens lekker opgeschud! Maar ik vind je lief hoor!
    Kga zo lekker kaasplakken bakken, heb je dat wel eens gedaan?

    Gezegende en vrolijke post-Paas!
    (ik denk nu: jammer dat we geen derde paasdag hebben, en vierde en zo 🙂 ).

    Groetjes,
    Finesse

  2. tjampoer zegt:

    Neef Prakkie, ik weet, ik reageer te weinig. Maar ja, alles zo druk hier ja en veel werk. Alles het ga goed hoor in Perancak. Maar, wij weinig tijd voor andere zaken ja. Maar jij zal vas begrijp. Groeten van Toek, Tante, Okke en de baboe. Wij hier handen vol aan werk en toerissen. Krisis? Wij merken niets krisis van hoor. O, jongen wel zorgen vanwege Japan. Jij zal krant lezen en weten ja? Toek zeg altijd: we hebben niet alles in de hand, loslaten Tjampoer. En dat is misschien ook wel bes advies.
    Vond het leuk dat je mij tip van Thai Mang da na heb opgenomen. Mensen vinden raar en griezlig, maar niks geks aan ja? En lekker hoor. Jij vin garnalen lekker? En kreeftjes? Dan is waterbug ook lekker. Maar ja, vinden mense idee niet goed, zij lusten niet ja. Dat weet Toek maar al te goed. Zij veel proberen in restaurant. Maar niet lekker lijken, mense willen niet eten ja.

    Toek zeg: wij ook krokodillensoep, maar dan moet ik krokodil gaan vangen! Ha ha. Dus wij lachen en ik zeg: Toek, dan kambing lijk mij beter ja. Daar wil ik nog wel vangen. Maar krokodil…. Je word so opgegeten jongen. Of been kwijt ja. Ik moet niet aan denken ja. Maar Toek en ik, wij wel lachen om jou berich hoor. Lekker soepie!

    Vond wel leuk dat je nog iets over oom Wally vertel. Jij weet, oom Wally is toen ook gewees op Bali ja? Jonge das verhaal. Ik vertel andere keer ja? Toek zeg: oom Wally was lieve man. Van krokodilleschoenen, wij wisten niet hoor! Maar wel mooi verhaal. Oom Wally zo arm als kerkrat. Maar jij wel boffe hoor!

    Neef, groeten van Toek, Tante, Okke en de baboe.
    Wij weer gauw berichten van Perancak!

    Selamat makan!

    Oom Tjampoer

  3. Pingback: De omgekeerde Sinterklaas | Prakkie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s