Some sunny day

Beste bloggers, ik ben door omstandigheden vandaag even incommunicado.
Je zult denken: waar? 😉

Maar ik heb wel eens meegemaakt dat iemand me, op deze mededeling vroeg, “waar ligt dat, Communicado…?”
Tja. Das dan wel droef hè.
Beste antwoord op die vraag is dan : “dat is zo’n 20 km ten noorden van Cognito”.

Ooit vroeg iemand mij: “woon jij in Amsterdan?”
Ik was verbaasd en dacht nog, zou dat wat met mijn uitspraak te maken hebben?
Maar geen idee.
Dus naar eer en geweten kon ik zeggen:
“Nee hoor, ik woon elders”

Waarop de betreffende vroeg, ja echt hè!, dit verzin ik niet:
“Waar ligt dat, Elders?”

Doet me beetje denken aan het volgende filmpje:

Tja…

We spreken elkaar weer!,
don’t no when,
don’t no where
but we’ll allways meet again
some sunny day

Ik denk nu: is Vera Lynn al dood?

Advertenties

Over Prakkie

Prakkie is een niet onverdienstelijke hobby-kok (ahum), met een brede belangstelling ook voor onderwerpen buiten het koken. Mijn vriend is het fornuis en de avonturen die we samen meemaken, daarover bericht ik.
Dit bericht werd geplaatst in 1. Vers! De nieuwe berichten, 5. FEBO, een automatiek met verhalen, gedichten en gedachten. Bookmark de permalink .

2 reacties op Some sunny day

  1. finesse zegt:

    Oei, ik dacht even: Prakkie wat is er aan de hand? Maar je bent vrolijk verder gegaan de dagen erna met berichten. Maar je laat me wel schrikken hoor!

    Maar is wel mooi dramatisch lied hè, dat “we’ll meet again”.
    En ik hoop niet dat je schrikt (nu jij!), want de klassiek vertolkster van dat lied, Vera Lynn is dood…. Overigens al een jaar of wat.

    De mop van “En waar ligt dat dan, Elders? ” is meesterlijk! Tja, soms vraag je je wel eens af of mensenonderwijs hebben genoten. Maar misschien is het ook desinteresse. Vraag mij een scheikundige formule en ik weet het ook niet hoor. Ja, H2O en zo, maar verder….

    Groetjes,
    Finesse

  2. Django zegt:

    Hoi Prakkie, dat fimpje! Een klassiek voorbeeld van spraakverwarring! Ken ik nog een hele leuke van, waar gebeurd!

    Een Nederlandse vrouwelijke staatssecretaris van Binnenlandse Zaken gaat in Londen een congres toespreken. Omdat ze als staatssecretaris nieuw is besluit ze bij de introductie zich ook even voor te stellen.

    Op het moment suprême beklimt ze het spreekgestoelte, kijkt de zaal in (gevuld met rond de 400 mannen) en spreekt de volgende historische woorden:

    “Hello, my name is XXX, I am the Dutch state-secretary of the Inside, and I am having my first period”.

    De zaal gaat na die woorden als één man staan en geeft de betreffende een ovationeel applaus!
    Ahhhhhhhhhhh.

    Heftig, of niet? Stonecoal-English, zou je kunnen zeggen. Engelsen noemen dit gestuntel “Dunglish”.

    Groet!
    Django

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s