Gras, beleven van de ontijd

Soms zijn er van die dagen dat ik denk: ik doe helemaal niets! Guess what? Ja! Vandaag was zo’n dag. Zon aan de hemel, zulk mooi lente/zomers weer. Dan is er maar één verlangen: op mijn rug in het gras gaan liggen, kijken naar de voorbij glijdende wolken en dromen. Alles loslaten. Zo liggend zak ik weg, word dan weer wakker en voor ik het weet weer in dromenland? Maar het mooiste is dat ik niet weet of het totale ontspanning is of echt slapen. Is dromenland wel dromenland. Of totale concentratie op het niets? De werkelijkheid verdampt volkomen in de fantasie. Want halverwege de dag weet ik al niet meer wat nu echt is en wat onecht. Ja, ik weet je zou ook een snuifie kunnen nemen of een paddo likken (ramen dicht!), gras roken of een shot speed. Maar dat alles is niet zo mijn ding. Juist dat wegsoezen en dromen en ontwaken en zweven en wegzakken en dromen…. En zo glijdt de dag aangenaam voorbij.

Je zult wel denken: Prakkie, wat een goed idee, want dan zul je de volgende dag wel boordevol energie zitten, kan je er weer voor weken tegenaan!
Nou nee. Dat maakt mij niets uit. Als ik de volgende dag weer in het gras wil gaan liggen doe ik dat. Vol van diezelfde ledigheid. Dus geen idee of het energie oplevert. En dat maakt me ook niet uit. Het is vooral het wegglijden in de tijd, gekoesterd door de zon, één met het Al, het aanraken en ervaren van oneindigheid. Zweven in het nu zonder enig besef van tijd. On-tijd, misschien is dat de beste beschrijving van het ervaren, on-tijd.

Over Prakkie

Prakkie is een niet onverdienstelijke hobby-kok (ahum), met een brede belangstelling ook voor onderwerpen buiten het koken. Mijn vriend is het fornuis en de avonturen die we samen meemaken, daarover bericht ik.
Dit bericht werd geplaatst in 1. Vers! De nieuwe berichten, 5. FEBO, een automatiek met verhalen, gedichten en gedachten en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op Gras, beleven van de ontijd

  1. Brosje zegt:

    Prakkie, wat beschrijf je dat mooi! Zo zou ik ook wel in het gras willen liggen en wegzweven/-dromen, los van alle tijd. Mooi beeld!

    Liefs!
    Brosje

  2. Michelle zegt:

    Hë Prakkie,

    Ik lees jouw bericht en denk: zou zo naast je willen komen liggen. Lekker kijken naar de wolken en zo de dag voorbij te zien glijden. Alles zorgen glijden met de wolken voorbij. Ineens er niets meer belangrijk. Jij zegt ledigheid, maar toch heeft dat volkomen “loslaten” wel iets moois. Want ook ik laat me meeslepen door de hectiek van de dag en denk steeds: ik zou wel eens… En zoals jij het beschrijft: jij maakt gewoon die keus. Jij doet het ook, waar ik en anderen daar wel steeds van dromen maar voortstomen. Ben eerlijk gezegd tikkie jaloers op jou, zoals je dat doet, dùrft te doen. Misschien is het vooral het laatste. Maar je zet me wel opnieuw op dat spoor: ik moet loslaten en opgaan in die on-tijd, zoals jij dat noemt.

    Ja, laat ik daar de komende tijd nu eens serieus werk van maken. Jij bemoedigt me wat dat betreft wel hoor!

    Liefs,
    Michelle

  3. Pingback: Lust of last: gegrilde kip / kip uit de oven | Prakkie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s