Ik was even weg…

absent door absint
Sjaak stond voor de deur. Hij had een stuc-klus achter de rug bij een ouder echtpaar en die waren zo blij met het eindresulaat dat ze Sjaak behalve de gebruikelijke financiële compensatie ook nog wat anders cadeau wilden doen.
Volgens mij lust jij wel een slokje, had de oude baas tegen Sjaak gezegd. En voordat Sjaak iets kon antwoorden kreeg hij een fles overhandigd, die er op het eerste oog nogal antiek uitzag. Sjaak bedankte, vouwde de eurobiljetten in z’n portemonnee, stopte de fles in zijn tas en ging huiswaarts, nagezwaaid door het echtpaar.

En nu stond ie dus bij mijn op de stoep. Hij had nl. geen idee wat ie cadeau gekregen had. Maar zoals een goede vriend betaamt wilde hij deze ervaring met mij delen. Met wijds armbegaar noodde ik Sjaak binnen en trok twee glazen uit de kast, haalde de dop van de fles en schonk in!

Ik ben beneiuwd!, zei ik nog – terwijl Sjaak het glas al aan de lippen had – en goot een slok naar binnen.

Wat er daarna gebeurde…

absint hallucineren

Het feit dat ik jullie dit kan berichten mag een wonder heten, want voor mijn gevoel ben ik een dag of wat volkomen van de wereld geweest. In een haast oneindige reis door het heelal gezweefd. Toen ik weer bij kennis kwam bleek Sjaak al verdwenen. Ik kon op dat moment ook niet gaan zoeken, want ik was nog volkomen van de kaart. Terugkijkend ook geen idee wat er nu fout was gegaan, tot ik bedacht dat Sjaak voor de deur had gestaan, met die fles. En dat na het drinken van de inhoud… Ja, daar begon het gat in mijn geheugen. De fles? Waar was die fles? Zou dat verklaren wat er was gebeurd. Maar hoe ik ook zocht, de fles was niet meer te vinden. Bij Sjaak aanbellen had geen effect. Pas na dagen kwam ik hem tegen en deed mijn verhaal, hetgeen Sjaak woord voor woord beaamde. Ook Sjaak had geen idee meer hoe hij thuis was gekomen en wat er was gebeurd, maar was net zo aan het trippen geslagen.

En de fles, voeg ik, heb je die fles nog?
Nee, die was in de glasbak verdwenen, alsof Sjaak een onaangename gebeurtenis met dat weggooien had willen uitpoetsen.
Maar wat was het dan geweest dat in die fles zat? Sjaak en ik peurden beiden in ons getormenteerde geheugen.
Volgens mij stond er iets van “Absent” op, zei Sjaak uiteindelijk. Ja verdomd, Absent. Ik dacht nog: wat een achterlijke naam! Alhoewel, je raakt van het goedje behoorlijk afwezig, zo is gebleken. Zou het daarom zo heten? Omdat we hier niet verder mee kwamen togen we naar de slijterij hier iets verderop.
Wat bleek? We hadden niet Absent maar Absint gedronken. “De groene fee”, zei de slijter, met een opvallende twinkeling in z’n ogen.
Maar raak je daarvan dan zo van de kaart?, vroeg ik.
Het goedje wat tegenwoordig wordt verkocht niet meer, zei de slijter, maar jullie zullen wel een fles uit een oude voorraad hebben gehad. Van zo’n versie sla je zomaar aan het hallucineren. Niet voor niks is dat drankje decennia verboden geweest.

Sjaak en ik zijn nog teruggegaan naar de gulle gevers, want ja, we hadden toch wel een paar vragen.

spookhuis

Wat we daar aantroffen overtreft alle fantasie: het huis was volkomen leeg en verlaten… Volgens de buren waren de bewoners op stel en sprong met meabsint
eneming van alle huisraad, met de noorderzon vertrokken.

Over Prakkie

Prakkie is een niet onverdienstelijke hobby-kok (ahum), met een brede belangstelling ook voor onderwerpen buiten het koken. Mijn vriend is het fornuis en de avonturen die we samen meemaken, daarover bericht ik.
Dit bericht werd geplaatst in 1. Vers! De nieuwe berichten, 5. FEBO, een automatiek met verhalen, gedichten en gedachten en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s