Ik wandel met mn neus.


Tja, je zult nu wel denken: Prakkie, alles oké met jou?

Ja hoor, maar dat is de manier waarop ik wandel: alle zintuigen volledig inzettend. Stil staan om te kijken naar een mooi landschap, ook al is het een maïsveld. Hoeft niet gelijk een landschapje met boerderij te zijn. Overigens struikel ik daar hier over. Maar ook: lopend opeens de zoete lucht van…, of het aromatische van…. Ja, dan sta ik me toch een potje nasaal te genieten. Helaas, helaas ben ik niet zo’n kenner van flora en fauna. Mijn kennis gaat niet verder dan “een vogel is een vogel”, een groene spriet is gras, een spriet met blaadjes is een plant. En als de spriet zeer omvangrijk wordt: een boom!

Maar dat staat genieten van de natuur mij niet in de weg, Ik vind het wel jammer dat ik die kennis mis. Ook vanuit mijn culinaire belangstelling: want wat kan je eten en wat niet? Wie weet daar een goed en informatief boek over?

Ik wandel met mijn neus
ik wandel met mijn ogen
genietend van de natuur
zij heeft me
nooit bedrogen

Oei zal je denken: Prakkie, als de natuur je nooit heeft bedrogen, wie wan wel?
Tja, zoals iedereen, bedrogen door de medemens. Niet zozeer vanuit romantisch perspectief, maar familiair, vanuit werkomgeving, vanuit omgeving. Dat hebben we toch allemaal? Maar de natuur is ongerept en puur, die doet dat niet.

Maar toch niet alle natuur is ongerept en puur?

Nee, waar wij onze vingers niet vanaf hebben kunnen houden is soms gerept en niet meer puur. Ik denk nu wel: is dat dan nog natuur? Dan nog zal ook gerept de natuur zijn gang gaan.

En wij, zijn wij nog ongerept?

Nee, de mens is helaas veelal gerept. Maar als we willen kunnen we weer terug naar de basis, naar ons ware zijn.

Wat is dat dan, ons ware zijn?

Ons ware zijn komt terug als we loslaten, de strijd loslaten, ons niet meer gelegen laten aan wat anderen van ons vinden.

Maar hoe doe je dat dan, loslaten?

Nou letterlijk, loslaten. Laat het touw maar los, waar jij en die ander aan hangt. Gewoon een kwestie van je handen openen. En: dat lucht op. En die ander laat je dan maar verbaasd achter: zo was je nog bezig elkaar het ravijn in te trekken, zo is die strijd voor jou opeens voorbij. Geniet van dat moment.

Dus het is vooral strijd staken?

Ja, ik denk dat je die knok met ‘de ander’ moet laten voor wat het is. Laten anderen dat maar doen, maar bij jou glijdt het van je rug. En daar hoef je geen goeroe voor te worden. Maar waarom distels planten als er ook zonnebloemen kunnen staan? Plant vanaf nu vooral zonnebloemen. En bovenal: accepteer, dat wat is. Ook dat is loslaten.

En die anderen dan?

Ik heb eens gelezen: wij zijn zo druk met steeds te denken wat ‘die ander’ van ons vindt! Maar die ander ziet jou echt niet staan hoor. Die is op zijn of haar beurt namelijk ook reuze druk bezig met wat anderen van hem of haar vinden. We zijn kortom vooral druk met het beeld dat anderen van ons hebben en dus eigenlijk met niets. Laat dat los en je zal zien dat dat ruimte en energie geeft.

Maar hoe leer ik dat?

“Back to basics”

Back to what?

Basics. Dat is een cursus die ik verzorg.

O, een cursus?

Jaha. dan gaan we samen proberen terug te gaan naar de basis, ons ware zijn. We doen wat oefeningen, we praten over elkaars ervaringen en gaan ook creatief aan de slag. Schilderen om los te laten. Daar heb ik het al eens over gehad. Zodat je na afloop ontspannen huiswaarts kan keren en kan uitproberen om weer terug te gaan naar je ware zijn: back to basics. De groepen zijn altijd beperkt in aantal, maximaal 8 personen.

Mijn laatste vraag: waar kan ik me inschrijven?

Meld je hier aan en bij voldoende belangstelling organiseer ik weer zo’n dag.

Advertenties

Over Prakkie

Prakkie is een niet onverdienstelijke hobby-kok (ahum), met een brede belangstelling ook voor onderwerpen buiten het koken. Mijn vriend is het fornuis en de avonturen die we samen meemaken, daarover bericht ik.
Dit bericht werd geplaatst in 1. Vers! De nieuwe berichten, 5. FEBO, een automatiek met verhalen, gedichten en gedachten en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

6 reacties op Ik wandel met mn neus.

  1. Kat zegt:

    Prakkie, wat een mooi stukje :D.

    Over de titel: is het te flauw om nu over loopneuzen te beginnen? 😉

    • Prakkie zegt:

      Hoi Kat,

      Dank voor compliment.

      En de grap vind ik geweldig! Zelf nog niet aan gedacht! Hoeft van mij ook niet altijd even fijnbesnaard en hoogdravend te zijn hoor. Bij tijd en wijlen zijn flauwe grappen geweldig. Ach als we maar lekker lachen met elkaar. En vooral: niet lachen ten koste van elkaar. Dat vind ik basic.
      Maar voor het overige: als het vrolijk stemt, dan is de grap goed. En dat is deze. Dank!

      Nu eerst op zoek naar tissue’s. Van de ontroering hè!

      Dag!

  2. Druifje zegt:

    Wat heb je dat mooi geschreven !
    En ik ben het helemaal met je eens over dat we teveel bezig zijn met wat anderen van ons vinden.
    Wat we zelf vinden is het aller belangrijkst !

    Groetjes !

  3. Prakkie zegt:

    Ja beste Druifje, niets moeilijkers dan “loslaten”. Daar worstel ik ook nog mee hoor.
    Ik kan het wel makkelijk zeggen maar weet dat dat een hele strijd is. En toch…
    We blijven proberen!

    Dag!

  4. Karretje zegt:

    Wat een een herkenning die wandeling, zo zie ik mezelf weer lopen op een dijkje en opeens een heerlijke zoete geur in de neus. Waar komt het vandaan, van een boom, een struik of ……?
    En het deel over loslaten…., daar ben ik voorzichtig mee bezig, al valt dat nog lang niet mee.

    groetjes

  5. prakkie zegt:

    Hoi Karretje,

    Dank voor reactie!

    De beelden tijdens wandelen beschrijf je mooi en herkenbaar.
    En dat loslaten: dat is ook een hele oefening hoor, weet ik onderhand.

    Dag!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s