Vleesvervangers of veevervangers?


Meer dan eens krijg ik de opmerking: Prakkie, eet je ook wel eens vegetarisch? En dan bedoelt de vragensteller niet gelijk het kauwen op een stronk broccoli of bleekselderij (een ieder die dat een lieve lust is, mijn zegen heb je!), maar gebruik je ook vleesvervangers? Men bedoelt dan nepvlees. Vleesvervangers.

Hoe legitiem die vraag ook is, toch heeft die vraag wel wat vreemds. Want: waarom spreken van vleesvervanger als er nog zoveel vlees is. Stallen en weilanden vol! Hoezo moet dat worden vervangen? Oké, als we met z’n allen achter de laatste kip aanhollen, tja, dan wordt het tijd op zoek te gaan naar vleesvervangers. Maar nu? Let wel, als het moment eenmaal daar is van schaarste aan vlees en men op zoek gaat naar vleesvervangers, loop je nog een gerede kans dat een groot deel der vleeseters dat zal lezen als ‘veevervanger’, waarna het hongerig naar elkaar kijken een aanvang kan nemen: let op vrouw en kinderen!

Eerst maar even de vleesvervangers, de traditionele vleesvervangers. Een vraag die me al lang bezig houdt is: waarom moeten vleesvervangers er ook altijd als vlees uitzien? Want meestal is het iets dat heel nep op een hamburger lijkt, of geen worst die probeert worst te zijn, of een gehaktbal die wel is samengesteld uit gehakte materie, maar waar geen beest aan te pas gekomen is: een gehaktbalvergissing. Das toch raar? Er komt nog een tijd dat je biefstuk kan eten, waar – zonder dat je dat proeft en weet – geen rund voor is omgevallen. Kortom, vanwaar toch die hang naar ‘hetzelfde’, maar dan zonder beest? Iemand die principieel geen fruit eet gaat toch ook niet van alles en nog wat maken in de vorm van een banaan, vijg op mandarijn?

Dit lijkt me nu juist hèt uitgelezen moment om het over een volstrekt andere boeg te gooien! Dit vraagt om een creatieve aanpak! Want: waarom niet iets maken – met alle goede stoffen van dien – dat er volstrekt anders uitziet dan vlees? En met volstrekt anders bedoel ik ook volstrekt anders. Zowel in vorm, maar ook in het kleurenpallet? Zelfs de presentatie op het bord krijgt een nieuwe dimensie. Eten in een restaurant wordt weer een verrassing. Een beleving. Een sensatie!

“Mevrouw, mijnheer, uw hoofdgerecht!”

Ja, wen maar even aan het idee.
Maar waarom niet zo?

Of fijn thuis aan de slag, met een pak of wat lekkere smaken vol gezonde stoffen. Zoiets moet fabrieksmatig toch ook te produceren zijn? En dan ga je thuis aan het klussen en knutselen en maak je de dolste dingen. Moet je eens kijken wat kinderen daarvan zullen vinden! Iedere maaltijd wordt een verjaarspartijtje.

Na het nodige knutselen en boetseren ligt er een verrassing op je bord. Wie taalt er dan nog naar nepgehaktballen of fake-worstjes? Koken wordt een kleuren- en vormfestijn waarbij je fantasie schaterend van het lachen zigzaggend dwars over de gebaande bak- en bradenpaden gaat. Wie heeft nog weet van beest? Koken zonder vlees wordt een feest!

“Hoi! Lekker mam, balonnen!”

O ja, nog even over diegene die niet lezen vleesvervangers maar ‘veevervangers’. Ik heb eens gehoord dat er ook mensen zijn die als vleeseters alleen planteneters nuttigen (de homo sapiens herbivorum). Dus je eet koe of lam, want die eten alleen planten. Echter, bij het toenemend gebrek aan beesten die kunnen worden gekenmerkt als planteneter, zal deze vleeseter zijn vork uiteindelijk ergens anders op moeten richten. En vanuit de gedachten van ‘veevervanger’, weet ik wel wie er dan op zijn of haar tellen moet passen…

Over Prakkie

Prakkie is een niet onverdienstelijke hobby-kok (ahum), met een brede belangstelling ook voor onderwerpen buiten het koken. Mijn vriend is het fornuis en de avonturen die we samen meemaken, daarover bericht ik.
Dit bericht werd geplaatst in 1. Vers! De nieuwe berichten, 5. FEBO, een automatiek met verhalen, gedichten en gedachten en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

4 reacties op Vleesvervangers of veevervangers?

  1. Maldeau zegt:

    Hé Prak!

    Geweldig verhaal man! En die poster aan het eind: dat is lachen!
    Overigens vind ik wel dat je een punt hebt met die vervangende vleesproducten. Want waarom moet iets wat geen gehaktbal is, lijken op een gehaktbal? Dat heb ik al nooit begrepen. Beest vinden ze eng (de veganeuten), maar nepbeest moet er dan wel zo uitzien als een plak beest! Tja, wie dat kan volgen?
    Daarom vind ik jouw ideëen top: maak er gewoon iets volstrekt anders van.

    O ja, Michelle vraagt of je hier thuis een keer balonnen komt koken!🙂

    Ciao amigo!

    • Prakkie zegt:

      Hoi Maldeau (/Amigo🙂 )

      Dank voor je reactie!
      Wat leuk dat jij mijn stelling onderschrijft. Tja, voor hetzelfde geld ben ik de enige die er zo over denkt. Maar jouw reactie is expliciet. Ja, ik blijf het raar vinden, zo’n sojaburger die net doet of ie een gehaktschijf is. En zelfs in smaak, moet het vooral aan vlees denken?!? Ik heb daar nooit iets van gesnapt. Je zou juist denken voor vegetariërs dat er vooral een link/relatie/beleving zou moeten zijn met groente. Maar zoals Finesse ook al zegt: zelfs een groentenburger moet er toch uit zien als een gehaktschijf.
      Waar is het misgegaan?

      En ik kom een keer langs voor echt vegetarisch koken!🙂

      Groeten aan Michelle!
      Dag!

  2. Finesse zegt:

    Hoi Prakkie,

    Ja, daar zeg je met wat! Wij kiezen ook wel eens voor een vegetarische variant, maar dan verbaas ik me er over dat je op het bord geen verschil ziet. En bij de ‘betere’ versies zelfs in de smaak niet of nauwelijks. Nu zijn wij niet van die culinaire geesten zoals jij. Zelfs de groentenburger lijkt op een hamburger of gehaktschijf. Ja, aan die orginaliteit die jij beschrijft ontbreekt het volledig in dit segment: het moet (?) vooral op beest lijken.
    Gat in de markt?

    Groetjes,
    Finesse

    • Prakkie zegt:

      Hoi Finesse,

      Dank voor je reactie.
      Ja, wat mij betreft moet dit over een volstrekt andere boeg.
      En wie weet is dit een gat in de markt. Weg van die nepproducten, maar een volstrekt nieuwe vorm, letterlijk. En ook in naam.
      Niets hoeft meer te zijn als het beest, noch in vorm, noch in kleur, noch in smaak.
      Misschien komt het moment dat we het ook zielig vinden voor zo’n tofu-burger. Dat zelfs daar protesten bij ontstaan.
      Om je dan uiteindelijk te realiseren: er is geen intensieve tofu-houderij…

      Ik denk voortdurend: wie heeft dit soort idiotie bedacht.
      Maar ook: wat bezielt vegetariërs? Want die kopen dit soort zaken.
      Het heeft iets vreemds…

      Dag!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s