Over aardbeien en taartbeien

Schaamte!

Kan je je schamen voor eten?
Ja dat kan.
Is dat erg?
Hangt er een beetje vanaf.
Waar vanaf?
Nou, heb je bijvoorbeeld met het koken er met de pet naar gegooid?
Hûh?
Heb je met het koken er met de pet naar gegooid?
Ik heb geen pet.

Ik heb geen pet!
Bedoeld wordt: heb je je er met een Jantje van Leien afgemaakt.
Met een pet?
Nee, grrrrrr: heb je de boel verknoeid, aan laten branden, te veel zout, smakeloze brei?
Aardbeien!
Wat bedoel je met ‘aardbeien’?
Ik heb aardbeien gekocht.
Ja, en??
In de winter.
Was dat koud?

Tja lezers, u zult wel denken: wat een merkwaardige conversatie! Inderdaad. Misschien is dat wel het resultaat van mijn schaamte. Ik weet me geen raad. Kijk, koken gaat probleemloos, dat is het punt niet. Wat wel zult u denken?
Van de week was ik bij mijn Turkse groentenboer. Staat daar in het schap een kistje aardbeien. En dan niet van die kleine boys, neehee, echt kanjers! Dik en rood. Het water liep me ter plekke in de mond. Effe eentje proeven… Het bekende engeltje!

Aardbeien!

Maar ja, hartje winter en dan aardbeien… Winterkoninkjes. Die komen natuurlijk niet van de koude grond. Eerder vanuit de een of andere onduurzame streek. Of misschien is de streek wel duurzaam, maar we hebben het natuurlijk niet over Bennekom of zo.

Aardbeien!

Maar ja, ze zagen er zoo lekker uit… Dus toch maar een kistje gekocht. En een bakje karmac (een soort clotted cream, dikke room die Engelsen op hun scones smeren). Afrekenen, op de fiets springen en naar huis! As uh speer!

Aardbeien!

Doe wat suiker door de karmac en klop even door. Maak de aardbeien schoon (of niet als je het kroontje geen punt vindt), spoel ze even heeeel snel af en droog ze voorzichtjes. Aardbeien op een bordje, een flinke klodder room er naast en: smullen maar! O, ze waren mooi zoet en vol sap. Dat kistje was zoo leeg. De laatsten de volgende dag op een beschuitje genuttigd, met dezelfde behandeling: een taartje! Een taartbeitje zogezegd!

Voor de compensatie heb ik maar een boompje geplant…😦

Toch vreemd. Vroeger gooide je je oude ijskast in het bos, naast een berg autobanden, die er al lagen. Dat deed iedereen. Geen haan die er naar kraaide. Sterker nog: een willekeurige voorbijganger hielp je net zo vrolijk mee het ding tussen de bomen door te jonassen: hatsekidee! Alsof het de gewoonste zaak van de wereld was.
Nu voel ik me al gewetensbezwaard als ik een batterijtje in de vuilnisbak laat glijden. Aiii!

En dan nu mijn actie met deze onduurzame aardbeien….
Dat wordt boetedoening naar Santiago de Compostela, desnoods op de knietjes. Maar met regen ook al behoorlijk afzien. Alhoewel: wel een puike wijnstreek!  En: ze telen er ook aardbeien!🙂

logo prakkie kookblog

Over Prakkie

Prakkie is een niet onverdienstelijke hobby-kok (ahum), met een brede belangstelling ook voor onderwerpen buiten het koken. Mijn vriend is het fornuis en de avonturen die we samen meemaken, daarover bericht ik.
Dit bericht werd geplaatst in 1. Vers! De nieuwe berichten, 2. Serieuze prak: recepten en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s